وای آرش جان چه عکس زیبایی
من در لحظه اول فکر کردم این پرنده ها در حال حرکت هستند!!!!
شعرت هم انتخاب به جایی بود.

سلام. م. آزاد هم رفت. مثل خيلي هاي ديگه. رفتند به تماشاي آب هاي سپيد. دنيا ديگه داره پر مي شه از آدم كوتوله ها. (راستي ايميل ما به دست ات رسيد)

سلام هر روز ميام اينجا خيلي سايتت عاليه عكساتم دوست دارم اگر قابل دونستي به وبلاگم يه سري بزن و نظرت رو راجع به عكسا بگو

با آنان بگو که با ما
نیاز شنیدنشان نیست
با آنان بگو که با تو مرا پروای دوزخ ایشان نیست
در آینه و مهتاب و بستر بنگریم ..
تا نگاه ما
نه در سکوتی پردرد، نه در فریادی ممتد
که در بهاری پر جویبار و پر آفتاب
به ابدیت پیوندد...

... چقدر سبز ز ز ز /

پرندهای برمی گردنند
شکوفه ها می شکفند
زمین سبز می شود
اما مهر تو همان است که بود

همه رفتن
پرندگان رفتند
و فقط فزله های خشکشان بر شاخه ها و برگها نشست
باد پیچید
لرزاند دل کوچک شاخه را
واز میان بالهای تیز پرندگان گذشت
بی خواهشی
مثل همیشه
برگهای سبز می ریزند
شاخه ها لخت می مانند
منتظر.

parvaz ra be khater bespar
parande mordanist

fogholade ast