عکسهایی از پشت صحنه تمرین تئاتر بی شیر و شکر.

ازدواج مثل تاریخ تئاتره! اولاش رمانتیکه، بعد کم‌کم می‌رسه به رئالیسم، بعدشم می‌زنه به ناتورالیسم، از سوررئالیسم و اکسپرسیونیسم می‌گذره، آخرش هم می‌رسه به ابزورد !!!

تنها اشکال تئاتر این بود که هرکی اونجا قدم می زد یه نسخه از متن با شیر و شکر بهش می رسید!
اما کسی منو تحویل نگرفت!
خوب من هم شاید عکسها رو تو کمدم قایم کنم و ندم آقای امجد!
چون متن رو نداشتم این تکه رو از وبلاگ جن تئاتر شهر کپی کردم

اما یه چیز بی ربط!
اگه نصف شب هوس عکاسی به سرتون بزنه چه می کنید؟

Marriage is like the history of drama! First it is romantic, then it gradually comes with realism, then goes to naturalism, passes through surrealism and expressionism, and ends up with absurd!

Without Sugar and Milk, a play currently on the stage in Tehran by Hamid Amjad